Na een bijzonder visioen begonnen de Delvenaren in 1381 met de bouw van de Nieuwe Kerk. ‘Nieuw’, omdat langs de Oude Delft al een andere kerk stond: de Sint Hippolytuskerk, inmiddels de Oude Kerk genaamd.

Basiliek
De bouwgeschiedenis van de Nieuwe Kerk spreidt zich uit over ongeveer drie eeuwen. Tot 1420 stond op deze plek een houten ‘noodkerk', gewijd aan Maria. Vanaf toen begon men er een stenen basiliek omheen te bouwen. Deze werd gewijd aan Sint Ursula.

Kruisvorm
Zoals bij zoveel kerken, verliep de bouw van de Nieuwe Kerk in fasen. In 1393 werd de eerste steen gelegd voor een dwarsschip. De kerk moest namelijk een kruisvorm krijgen; een belangrijk symbool voor christelijke gelovigen.

Symboliek
Na een vernietigende stadsbrand, beeldenstormen, de Delftse Donderslag (kruitexplosie) en diverse renovaties, was de Nieuwe Kerk in 1655 af. Naast de symboliek van de kruisvorm zijn in de kerk nog steeds verwijzingen te vinden naar de twaalf apostelen, de vier evangelisten en de zestien profeten uit de Bijbel.